سفر به انتهای شب

دیگه از تو فقط دلتنگی های وقت و بی وقت، آرزوهای به باد رفته باقی مونده.....

من هيچ گذشته اي نداشتم كه دلم براش تنگ بشه.....

هزار سال بگذره قيافه ادما هم يادم بره، كاراشون، رفتاراشون، بدي حافظه شنيداري قوي، حرفاشون اصلا و ابدا يادم نميره.. + نوشته شده در xa0دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۶ساعتxa03:2xa0 توسطxa0bluexa0 ...

تو رو بخشيدم به خدا.. كاش خدا منو به خودم ميبخشيد امسال.....

اينقد كه توي خواب باهام خوبي اگه تو بيداري بودي نصف مشكلات زندگيم حل ميشد.....

اين حجم از علاقه به جاده توي شب به درد معماري نميخوره، بايد ماشين سنگين بخرم بزنم به راه.....

" آنقدر بزرگ شده ام كه بوي تنهايي تنم با هزاران عطر نخواهد رفت "...

فرض كنين مادر هيتلر موقع بارداريش به خاطر اتفاقي، تصادفي بچه اشو از دست ميده و ديگه هيتلري نيست، نظريه اي هست كه روند تاريخي به صورتي پيش ميرفته كه ادم همچون هيتلري به وجود بياد تا اتفاقاتي كه اون رقم زده حالا نه به همون روش دقيقا، به وجود بياره.. در مورد هر انسان ديگه اي همين رو در نظر بگير.. همه ادمايي كه اطرافتونن و حداقل روي خود شما اثر ميزارن.. احساس نميكنين گير جبر افتادين؟؟؟...

نا اميد از در رحمت پناه ميبري به زندگي كه نا اميدت كرده بود و بالعكس.. آدم هيچوخ نميتونه به اين چرخه ادامه دار عادت كنه.. مخصوصا قسمت اولش.....

اينكه خدا وقتي حالت خيلي بدِ اميدوارت كنه بعد اون اميدم ازت بگيره مثل اين ميمونه كسي رو كه دارن اعدام ميكنن نجات بدي بعد بندازيش توي آتيش كه بسوزه، همينقدر دردناك.....

قسمت خنده دار ماجرا هم اينه وقتي زندگيت داره ديوونه ات ميكنه و نميدوني بايد باهاش چيكار كني بايد خدارو هم شكر كني چون از خيلي ها وضعت بهتره..xa0...

دنياي آرماني اينتطوريه كه كارايي كه وقت ديوونگي و دلتنگي به سرت ميزنه رو انجام بدي، آخرشم پشيمون نشي..xa0...

شنيدين از جوجه تيغي ميپرسن آرزوت چيه ميگه بغلم ميكني؟؟؟ از آدم درونگرا بپرسن مطمئنا ميگه ذهنم و ميخوني؟؟؟...

تاسوعا عاشورا به آدم نشون ميده خدا خيلي دير به داد آدماش ميرسه.. خيلي دير.....

يه وقتايي يه حرفايي رو فقط يه نفر خاص بايد بدونه تا آروم بگيري.. حالا با هزار نفر حرف بزني و توضيح بدي.....

علم اگه پيشرفت كرده بود يه دارويي چيزي براي رفع دلتنگي عصراي جمعه پيدا ميكرد..xa0...

xa0وقتي بچه اي فك ميكني بزرگ بشي از پس همه چيز و همه كس برمياي.. وقتي بزرگ ميشي ميفهمي حتي از پس خودت و دلتم نميتوني بر بياي.....

يه جايي ميخوندم يا بايد دوست داشته باشي يا متنفر باشي، دوتاشو كه داشته باشي ترك برميداري، نصف ميشي.. ترك برداشتم، نه ميتونم با تنفرم قيد همه رو بزنم و ازشون بگذرم نه با دوس داشتنم ببخشم و ادامه بدم..xa0...

دروغ بود همه اش.. من خواستم، خيلي خواستم، توي هر ثانيه و هر لحظه، هميشه اما نشد.. بعدش ديگه هيچي نخواستم..xa0...

وقتي بزرگترين ترست برگشتن و تكرار گذشته باشه.....